Tytu�y w dokumencie
W LaTeX-u mamy do dyspozycji szereg polece� s�u��cych do tytu�owania cz�ci dokumentu na r�nych poziomach hierarchii:
|
|
wszystkie polecenia wywo�ujemy w jednakowy spos�b, ale
polecenia \part i
\chapter s� definiowane
inaczej ni� pozosta�e. Do definiowania polece�
\section,
\subsection,
\subsubsection,
\paragraph,
\subparagraph s�u�y jedna uniwersalna konstrukcja
(\startsection). Wszelkie zmiany w tej
konstrukcji maj� oczywi�cie wp�yw na wygl�d wszystkich
definiowanych w ten spos�b tytu��w.
Definicja makroinstrukcji ,,tytu�owej''
przy pomocy konstrukcji \startsection
jest sparametryzowana, tak wi�c w momencie jej definiowania
mamy du�y wp�yw na jej dzia�anie.
U�ycie standardowych polece� prezentuj�cych tytu�y
Wywo�anie polece� pokazane jest na przyk�adzie polecenia\section
\section{tytu� }- wstawienie tytu�u; zostanie r�wnie� zdefiniowana pagina o tej samej tre�ci oraz tytu� zostanie wstawiony do spisu tre�ci
\section[skr�t ]{tytu� }- tytu� zostanie umieszczony w tek�cie, a skr�t okre�li tre�� paginy i zawarto�� spisu tre�ci1,
\section*{tytu� }- tytu� zostanie umieszczony w tek�cie. Nie zostanie zdefiniowana nowa pagina, i tytu� nie zostanie wprowadzony do spisu tre�ci.
Tytu�y, a spis tre�ci
O tym czy tytu� znajdzie si� w spisie tre�ci decyduje parametrtocdepthWszystkie tytu�y o numerze poziomu mniejszym lub r�wnym
tocdepth (stoj�ce wy�ej w hierarchii)
b�d� wprowadzane do spisu tre�ci (oczywi�cie o tym czy spis tre�ci
b�dzie do��czony do dokumentu decyduje inny parametr
p. budowa zestawie�)
Warto�� parametru tocdepth mo�emy zmieni� w nast�puj�cy spos�b:
\setcounter{tocdepth }{3 }
Tytu�y, a pagina
W przypadku klasyarticle polecenia \section
i \subsection definiuj� r�wnie� pagin� odpowienio:
\section na stronie lewej (parzystej), kasuj�c
pagin� na stronie prawej i
\subsection na stronie prawej (nieparzystej). W przypadku
klas report i book polecenie
\chapter definiuje pagin� na stronie lewej (parzystej),
kasuj�c pagin� na stronie prawej, a
\section na prawej (nieparzystej). Pagina na stronie
lewej jest definiowana przez pierwsze wyst�pienie
odpowiedniego tytu�u na stronie (lub wynika ona
tytuu wcze�niejszego),
natomiast pagina na stronie prawej -- przez ostatnie
wyst�pienie odpowiedniego tytu�u.
Definiowanie paginy odbywa si� przez wywo�anie wewn�trz
makroinstrukcji:
zmieniaj�c definicj� tych makropolece� mo�emy mie� wp�yw
na posta� paginy (o zasadach tworzenia paginy, nag��wka i
stopki mo�esz przeczyta? w artykule o paginie).
\chaptermark{tytu� }
\sectionmark{tytu� }
\subsectionmark{tytu� }
Numerowanie tytu��w
Zwykle tytu�y w tek�cie s� numerowane. Standardowo numer danego poziomu zawiera w sobie numer wy�szego poziomu.
O tym czy tytu� b�dzie opatrzony numerem decyduje jego poziom
oraz warto�� parametru:
secnumdepth
Wszystkie tytu�y o numerze poziomu
mniejszym
lub r�wnym (stoj�ce wy�ej w hierarchii) b�d� opatrzone numerem.
Warto�� parametru secnumdepth mo�emy zmieni� w nast�puj�cy spos�b:
\setcounter{secnumdepth }{3 }
Ka�demu poziomowi odpowiada licznik numeruj�cy kolejne wyst�pienia tytu��w. S� one zdefiniowane tak, �e zmiana numeru na wy�szym poziomie inicjuje wszystkie liczniki ni�szych poziom�w.
Uwaga:
Polecenie \part nie powoduje inicjowania
licznik�w podrz�dnych. Polecenia \part i
\chapter
s� definiowane inaczej ni� wszystkie pozosta�e tytu�y.
Numery tytu��w s� prezentowane za pomoc� nast�puj�cych makroinstrukcji:
\thepart \thechapter \thesection \thesubsection \thesubsubsection \theparagraph \thesubparagraphNp. polecenie:
\renewcommand\thesection{\thechapter.\@arabic\c@section }
definiuje makroinstrukcj� \thesection
jako z�o�enie: polecenia
\thechapter. i prezentacji licznika
podrozdzia��w (section) jako liczby w notacji
arabskiej2.
Tak zdefiniowany numer jest wprowadzany do spisu tre�ci,
paginy i jako warto�� ew. etykiety zaznaczaj�cej tytu� (pojawi
si� w odwo�aniu zamiast \ref{etykieta }).
W poleceniach tych okre�lamy jedynie z czego ma si� sk�ada� numer oraz w jaki spos�b ma by� prezentowana warto�� licznika.
W LaTeX2e przewidziano mo�liwo�� zmiany
wygl�du numeru (inna czcionka, kropka
po numerze, efekty dodatkowe); wewn�trz konstrukcji definiuj�cej wywo�ywana
jest makroinstrukcja \@seccntformat, kt�rej
parametrem jest nazwa tytu�u (section,
subsection ...):
Standardowo jej definicja wygl�da nast�puj�co:
\makeatletter
\renewcommand{\@seccntformat }[1]{\csname the#1\endcsname\quad }
\makeatother
wstawia ona dodatkowe
�wiat�o mi�dzy numerem, a samym tytu�em (\quad).
Przyk�ad:
\renewcommand{\thesection }{\fbox{\thechapter.\arabic{section }}}
\section{Definicja b��dna }\label{blad }
Powo�anie si� na numer podrozdzia�u~\ref{blad }, daje w�a�nie taki efekt.
\makeatletter
\renewcommand{\@seccntformat }[1]{\fbox{\csname the#1\endcsname }\quad}
\makeatother
\section{Definicja poprawna }\label{dobrze }
W tym przypadku powo�anie si� na podrozdzia�~\ref{dobrze } daje
poprawny efekt.
Polecenie \@seccntformat ma wp�yw na prezentacj�
numeru tytu��w polece�: \section, \subsection,
\subsubsection,
\paragraph i
\subparagraph.
Przy pomocy tej makroinstrukcji mo�emy zaspokoi� wymagania
polskich wydawc�w, czyli umie�ci� kropk� po ostatniej
cyfrze numeru;
poni�sza konstrukcja za�atwia ten problem.
\makeatletter
\renewcommand{\@seccntformat }[1]{\fbox{\csname the#1\endcsname }.\quad }
\makeatother
Definiowane tytu�u
Makropolecenia prezentuj�ce tytu�y:\section,
\subsection,
\subsubsection,
\paragraph i
\subparagraph
s� definiowane poleceniem
\@startsection{nazwa }{poziom }{wci�cie }{odleg�o�� przed }{odleg�o�� po }{jak prezentowa� }
- nazwa
- nazwa polecenia np:
section(nie mo�e to by�partanichapter) - poziom
- okre�la poziom tytu�u; jest por�wnywany z parametrami
\secnumdepthi\tocdepth-- wp�ywa na umieszczenie w spisie tre�ci i numerowanie tytu��w - wci�cie
- okre�la odleg�o�� pierwszego znaku tytu�u od lewego marginesu, je�eli jest to warto�� ujemna tytu� zacznie si� na lewo od normalnej granicy tekstu (marginesu), nast�pne linie tytu�u b�d� zaczyna�y si� od lewego marginesu
- odleg�o�� przed
- okre�la odleg�o�� przed tytu�em; mo�e
mie� zdefiniowany skurcz (shrink) i rozci�g (strech). Je�eli
warto�� parametru jest ujemna to brana jest
warto�� bezwzgl�dna, ale pierwszy akapit po tytule nie b�dzie
wci�ty (zacznie si� od lewego marginesu). Jest to standardowy
spos�b definiowania -- w�a�ciwy dla publikacji angloj�zycznych.
Je�eli warto�� jest dodatnia
to pierwszy akapit po tytule b�dzie wci�ty na
odleg�o��
\parindent. - odleg�o�� po
- okre�la odleg�o�� do najbli�szego akapitu po tytule;
je�eli warto�� jest ujemna to tekst po tytule traktowany jest jako
dalszy ci�g akapitu zawieraj�cego tytu�, a warto��
bezwzgl�dna parametru okre�la odleg�o�� w poziomie mi�dzy ko�cem
tytu�u, a dalsz� cz�ci� tekstu, powoduj�c jednocze�nie, �e tekst
tytu�u nie b�dzie �amany z dodatkowym lewym marginesem uwzgl�dniaj�cym
naturaln� szeroko�� numeru tytu�u (tak naprawd� szeroko��
obiektu okre�lonego poleceniem
\@seccntformat). - jak prezentowa�
- zestaw polece� zmieniaj�cych kr�j pisma, wielko�� czcionki
spos�b formatowania itp.
np.
\normalfont\Large\sffamily\bfseries\itshape
Przyk�ady
- tytu� centrowany
- tytu� dosuni�ty do lewego marginesu
- tytu� dosuni�ty do lewego marginesu bez efektu ,,etykiety''
- tytu� dosuni�ty do prawego marginesu
- tytu� z numerem na lewym marginesie
1 Z tak� strategi� mo�na by polemizowa�,
moim zdaniem do spisu tre�ci powinno by� wstawione
pe�ne brzmienie tytu�u. Natomiast tekst zawarty
w nawiasach [], je�eli wyst�pi, powinien
definiowa� pagin� -- cz�sto zdarza si�, �e tytu� w pe�nym brzmieniu
jest zbyt d�ugi.
2 polecenie
\@arabic jest poleceniem ni�szej warstwy i operuje
na TeX-owej nazwie licznika; polecenie LaTeX2e
\newcounter{licznik } definiuje
TeX-ow� nazw� licznika jako \c@licznik
W�odzimierz Macewicz